Kendine Geç Kalmak

Bir çok şeye yetişme hengamesinin içinde, Kendine geç kalmak..

Belkide bir çoğumuz şuan "Kendine Varmak, diye bişey mi vardı ki acaba" diye bile düşünebilir.

Evet, Kendine varmak..

Çıktığın bu hayat yolunda, tüm sapaklardan çekip enerjini, kendine gerçek bir varış noktası belirlemek.

Sen de merak ediyor musun, kendin dışında herkesi ve her işi, ne zaman önceliklemeye başladık?

Bunu bize biri mi öğretti, birinden mi satın aldık, ya da kendimizin ancak bu yolla mı değerli addedileceğimizi varsaydık?

Sahi!

Tüm bunlar ne zaman oldu?

Hadi, bi şekilde oldu da,

Peki, nereye kadar?

Nereye kadar bi akşam da senin en sevdiğin pilavı yemeden yatacaksın, sırf eşin ve çocukların sebzeli seviyor diye?

Peki, nereye kadar en sevdiğin diziyi izlemeyeceksin, eşinin tuttuğu takımın maçıyla aynı güne denk geldi diye?

Nereye kadar sana oturmaya gelmek isteyen komşularına o gün müsait olmadığını söyleyemeden kapatacaksın telefonu?

Nereye kadar, evde iş bölümü paylaştırmadan, kendin yapmaya devam edip, o en çok yaşamak istediğin hayali, inşaa etmeyi ertelemeye devam edeceksin?

Sence de farketsen mi artık, ne eşinin beklentileri, ne çocuklarının ihtiyaçları, ne komşularının talepleri bitecek.

Ve daha da kötüsü, bir "iyiki varsın"ı duymadan göçüp gideceksin bu hayattan.

Sence de farketsen mi artık, etrafında ki her şeyi yoluna koymaya çalışırken, bi yerlerde yaşamayı ertelediğin hayallerin, hakkettiğin başarıların, tatmin edici mutlulukların var.

Farketsen mi artık!